1
Stijl IRME, paasthema, portretcartoon, olieverf glanzend nat op nat,
van een klein zwartharig meisje dat door een open raam naar buiten kijkt en een prachtig lentelandschap ziet,
alles is versierd voor Pasen agr mooie hemel enkele trotse bomen emboss 20, hoge kwaliteit
Deze is steeds zoeken naar het goede resultaat , blijven aanpassen.🌺
Herinnering aan Pasen, bedankt lieve ouders.In de zachte gloed van de ochtend voelde ik altijd de rust van thuis; een plek waar de wereld vertrouwd en liefdevol was.
De grote tuin, doordrenkt met het licht van de opkomende zon, was ons speelparadijs.
Maar met Pasen allemaal de tuin in, en onkruid trekken dat was een lieve lust om zien,
Ja de paasklokken mochten komen hoor, alles netjes gedaan, en onze nestjes tiptop in orde.
Daar leken de seizoenen stil te staan, met groenten en fruit, en elk hoekje fluisterde verhalen van nieuwsgierigheid en ontdekking.
Het was een tuin die niet alleen het uitzicht sierde, maar ook onze harten verwarmde met de belofte van eindeloze avonturen.
In de lente, wanneer de lucht oplichtte van nieuwe hoop, kwam de magie echt tot leven.
De kuikentjes en konijntjes zaten alvast in hun hokjes.
De tuin werd een droomwereld waarin de Paashaas – onze eigen vader in speelse vermomming –
met zorg elk eitje verstopte tussen de oude wortels en de schaduwrijke bessen struiken.
Met een glimlach telde hij telkens weer die eitjes hij mocht niet eentje vergeten,
onze ogen vol verwondering en opwinding, alsof elke vondst een geheim stukje geluk onthulde.
Het tellen werd een ritueel, een spontane dans van kinderlijke blijheid die de dagen opvrolijkte en de lente tot leven bracht.
Na de speurtochten volgde altijd het feestelijke samenzijn,
samen ontbijten bij de lange tafel, waar de geur van vers brood en koffie, warme melk, en oude recepten de kamer vulde.
Rond de tafel praatten we over de kleine wonderen van de dag,
en de lachjes van de kinderen en de warme woorden van de ouders vormden een symfonie van liefde.
Die momenten waren als vakantie voor onze zieltjes, een tijd waarin elk gebaar de zekerheid gaf dat thuis altijd is waar de liefde huist.
Nu, als ik terugdenk, vloeien de herinneringen als zachte strelingen over mijn hart.
Het horen van mama’s stem, de geruststellende lach, en de vreugde van een samenzijn in een tuin vol leven –
het is alsof de tijd zelf even pauzeerde om ons die kostbare momenten te schenken.
Deze herinneringen zijn als een warme deken op kille dagen, een herinnering dat liefde en thuisgevoel overal schuilen,
in de kleine gebaren die nooit vervagen.
Bedank Mama en Papa voor deze mooie herinneringen elk jaar weer.
Ook ben ik blij dat ik mij dit allemaal herinner op mijn leeftijd. ©IM april 2025
