Lente gedichtjes en meer ©IM/IRME

[Irene]

Stijl IRME,licht Thema Nature Inspired Frost-Leaves, ice crystals, early spring In Dutch Oil,
in het bos bloeien de witte sneeuwklokjes en de grote violette helleborus op
een zacht laagje sneeuw, aan de voet van een boom, schaduw .

🌸🌺🥀

Vroege Lente

In het stille bos
ontwaken witte sneeuwklokjes,
breekbaar als fijn glaswerk.

Naast hen buigt de violette helleborus,
trots en rustig in het licht,
op een dunne sluier van sneeuw.

Aan de voet van een oude boom
ademt de aarde weer warmte,
en lijkt de lente, heel voorzichtig,
haar eerste stappen te zetten.

Teksten ©IRME/DI/IM februari 2026



Die twee bloemen samen hebben zo’n mooie symboliek: kracht en tederheid naast elkaar.

[Irene]

Voorjaarsvogels

In het frisse lentelicht, zacht en fijn.
Wakker worden, vogels groeten het ochtendgloren.
De bloemen bloeien, de hemel straalt zo helder.
Een symfonie van fladderende vleugels, het nieuwe leven geboren.

Kleine mussen kwetteren, zo vrolijk en vrij.
De merels zingen melodieën, hoog in de lucht.
Duiven koeren liefdesliederen, jij en wij.
De lente brengt hoop, een geurige zachte lucht.

Rode kelen van de roodborst, stralend als een ster.
Zwaluwen scheren snel, boven veld en hei.
De natuur ademt nieuw begin, ver en dichtbij.
In elk takje, elke blad, een frisse, jonge flair. @IM

[Irene]

Klik op de afbeelding voor een grotere weergave.

Een zonnige lente ochtend

Op een zonnige lente ochtend, terwijl de vogels vrolijk zongen, huppelde een peuter door de tuin, ze heet Sylvie.
Haar blonde krullen dansten mee op het ritme van haar vrolijke stapjes, en een kanten lintje met blauwe bloemetjes hield haar haar netjes bij elkaar.
Ze droeg een prachtig lichtblauw jurkje met kanten zoompjes en aan haar voetjes zaten blauwe, pelzige warme schoentjes.
In haar kleine handjes hield ze een boeketje sneeuwklokjes, die ze zorgvuldig had geplukt uit de tuin.
Ze was zo trots op haar vondst en wilde de mooie bloemen graag aan haar mama laten zien.
Terwijl ze naar het huis toe liep, kwam ze langs de vijver waar de kikkers vrolijk kwaakten en de libellen boven het water dansten.
Plotseling zag de peuter iets glinsteren tussen de bloemen.
 Het was een klein Blauwe Smurf met een puntmuts die haar vriendelijk toelachte.
Het Smurfje zei: "Hallo, lieve peuter! Wat een prachtige sneeuwklokjes heb je daar. Zou je me willen helpen om ze naar mijn vrienden in het bos te brengen?"
De peuter knikte enthousiast en samen met het Smurfje ging ze op weg, ze liepen door het bos, langs hoge bomen en kleurrijke bloemen, totdat ze bij een open plek kwamen waar nog meer Smurfjes woonden.
Ze verwelkomden de peuter met open armen en waren dolblij met de sneeuwklokjes.
Als dank voor haar hulp kreeg de peuter een magisch bloemetje dat altijd in bloei zou blijven, als herinnering aan haar avontuur met de Smurfjes. Ze zei vaarwel tegen haar nieuwe vriendjes en huppelde vrolijk terug naar huis, waar haar mama vol bewondering luisterde naar haar spannende verhaal.
En zo was de peuter weer een dagje ouder, vol nieuwe herinneringen en avonturen rijker. En elke keer als ze naar het magische bloemetje keek, herinnerde ze zich de bijzondere dag in het bos met de Smurfjes. Zulk een fantasie van mijn peuter Sylvie .@IM

[Irene]

 

[Irene]

  Lente slakje

Een klein slakje, zo zacht en lief, 
met een stralende glimlach die troost. 
Op een boomstam vol bloemen en bladeren, 
vindt ze rust in de natuur, zonder te verdwalen.

Met haar grote ogen, zo stralend en puur, 
is ze een puur wonder van de natuur. 
Door regen en zonneschijn kruipt ze voort, 
een sprookjesfiguur, zonder enige schroom.

Haar hart is vol vreugde en schoonheid teer, 
een klein wezen, maar oh zo'n groot plezier. 
Met bloemen versierd en omringd door groen, 
blijft ze ons betoveren, in al dat groen.
Tekst @IM

[Irene]

Bing  /   schilderij grillige realistische, olieverf glanzend vernis, een grillige Japanse kerselaar in volle bloei,
op de bodem bloeien de narcissen en margrietjes, wolkeloze hemel

Teksten @desingirene Januari 2025

Lenteleven

De zon breekt door, een nieuwe dag.
De lucht gevuld met vogelgezang.
Bloesems bloeien, een zachte lach.
De lente brengt een frisse geurige dag.

Narcissen in het veld, zo wit en geel.
Tulpentuinen in volle pracht, geeft kracht.
De wereld ontwaakt, onder het koude winterzeil.
Wordt weggehaald door de lentekracht van de zon.

Lammetjes dartelen in de wei, zo speels en klein.
De natuur ademt nieuw leven in, dat is zo fijn.
Kleurige bloemen, op een lenteweide zo bont.
Waar alles mag groeien, alles kan bloeien.

Wandelen door het park, hand in hand.
De geur van bloeiende bomen, zoet en fijn.
De lente neemt ons mee, in een zachte hand
Het seizoen van hoop, van elk nieuw begin. @IM

[Irene]

[Irene]

[Irene]

Het Meiklokjespad

Lang geleden, in een vallei waar de zon als gouden honing over de velden stroomde, leefde een meisje genaamd Sylvie.
Op een heldere lentedag droeg ze haar witte kanten jurk en liep ze langs de bochtige stenen weg, die als een fluisterend lied door de glooiende heuvels slingerde. Haar voeten dansten over het pad, haar handen streelden de tere meiklokjes die langs de berm bloeiden.

De geur van de lelietjes van dalen vulde de lucht, zacht en zoet als een oud vergeten sprookje. In de verte zag ze haar ouderlijke boerderij, een plek waar de zon altijd leek te lachen en de bloemen in feestelijke kleuren bloeiden. Maar die dag voelde ze iets magisch. Een glinstering tussen de blaadjes, een ritseling als fluisterende stemmen.

Toen ze knielde, ontdekte ze een klein wezen—een elfje, stralend als dauw in de ochtendzon. "Je hebt het pad van de meiklokjes gevolgd," fluisterde het elfje, "en daarom mag je hun geheim kennen." Sylvie lachte en sloot haar ogen; in dat moment hoorde ze de bloemen zingen, een melodie die alleen diegenen hoorden die écht luisterden. Sindsdien liep ze elke lente opnieuw dat pad, wachtend op de fluisteringen van de bloemen.
©IM  1 Mei 2025



Elfenfluistering

Onder bloesem licht en pril
Waar meiklokjes dansen stil
Fluistert zacht een elfenstem
Verloren tussen bloem en goen

In dauw gesponnen dromenrijk
Waar zon het blad van zilver strijkt
Sluit je ogen, luister goed
Hoor hoe magië jouw hart begroet.

Tussen de meiklokjes wit en klein
Zullen elfen altijd zijn
In ‘t fluweel van ‘t ochtendlicht
Een fluistering die nooit verplicht. ©IM

Elfje

Meiklokje
prachtig dansend
in het ochtendlicht
heerlijk geurend fris, zacht
lentepracht. ©IM

[Irene]

BING / olieverf glanzend, een door brand vernield bos, waar tussen de verbrande stapeltje takken
wat bruine dennenknoppen voor nieuw leven zorgen, een mooie dennentak schiet omhoog,
een kleine vlinder zit erop

BING/ airbrushed olieverfschilderij email, olieverf glanzend, een door brand vernield bos en heide vlakte,
waar tussen het verbrande stapeltje takken wat bruine dennenknoppen voor nieuw leven zorgen ,
 een mooie dennentak ontkiemt , een enkele gekleurde vogel veer ligt ernaast, een minimicro vlinder zit erop.

Elfjes
   
Na een vroege bosbrand, nieuw leven.

[Irene]

 

Lente🥀🌺🐥   

BING ,
portret, olieverf airbruched, de 4 seizoen in één afbeelding  de lente, zomer, herfst, winter , 3D 100DP

Teksten designirene 2022-2025

Een jaar telt 4 SEIZOENEN
In de lente ontluiken de eerst BLOEMEN
In de zomer schijnt de ZON
In de herfst vallen de BLADEREN
In de winter vallen er SNEEUWVLOKKEN
Dus laat ik me vaak naar BUITEN lokken.
Tekst @IM 2023

[Irene]

Stijl IRME, portret/cartoon, acrylverf glanzend nat, tuinbank in park met daarop 3 dames,
hun haar is grillig pikkerig, ze dragen alle 3 een brilletje, hun kleding is vintage,
maar zo een lieve uitstraling, glimlach, mooie make up,
 onder de bank groeien madeliefjes, en boterbloemen,
voor de bank kleine keitjes, achtergrond is een park met mimosa struiken in bloei,
textuur emboss wit, gradient schadow

Teksten ©IRMR/DI/IM 2 april 2026 🧔‍♀️

🌤️ Lente op de bank🌸

Ik zit op een bank in het stille park,
de zon valt zacht op mijn gezicht.
Februari doet alsof hij lente is,
en even geloof ik het.

De lucht ruikt naar nieuw begin,
een vogel zingt iets te vroeg.
En in dat kleine, warme moment
voelt de wereld weer licht genoeg.

Elfje💥


Elke lentebries fluistert: laat los wat zwaar was, maak plaats voor licht.