BING stijl Fred Julsing, olieverf glanzend portret, grillig klein meisje met zwarte vlechtjes en geel strikje,
zit op blote voeten aan de steiger van de watermolen, houdt een kikker in haar handen,
het kleine meisje kijkt zichtbaar verrast, de kikker heeft een gouden kroon op zijn hoofd,
omgeven door veel waterplanten halmgras, kattenstaarten, water irissen, libel op de roze waterlelie,
de hemel is prachtig met cumuluswolkjes en de slagschaduw is top
Moira en de KikkerkoningMoira wiebelde met haar blote voeten boven het water en liet de zonnestralen over haar heen dansen.
De planken van de steiger waren warm, ruwe strepen onder haar vingertoppen.
In haar kleine handen hield ze een kikker, rood met geel als een vuurvlam.
Zijn huid glansde in het zonlicht, maar wat haar adem echt deed stokken, was het kleine gouden kroontje dat trots op zijn kopje rustte.
Met grote ogen keek ze naar de kikker “Ben jij een echte koning?” fluisterde ze, haar stem een mengeling van verbazing en verwachting.
De kikker knipperde traag en kwaakte alsof hij haar vraag overwoog.
“Ik ben de Kikkerkoning,” leek zijn blik te zeggen. “Maar niet zoals in sprookjes.”
Moira kneep haar ogen samen. “Koning van wat?”
De kikker sprong uit haar handen en landde behendig op de steiger.
Een briesje rimpelde het water en Moira voelde iets magisch in de lucht hangen.
De kikker draaide zich naar haar toe, zijn gouden kroon schitterde in de zon.
“Van de vergeten dromen,” fluisterde een stem of was het de wind.
Moira’s hartje klopte sneller. Voorzichtig kroop ze op handen en knieën naar de kikker toe. “Vergeten dromen?” herhaalde ze zacht. “Wat bedoel je?”
De kikker sprong opnieuw, deze keer vlak bij de rand van de steiger.
Het water onder hen begon zacht te golven, alsof er een geheim onder de oppervlakte lag.
Moira voelde haar adem stokken toen de kikker haar aankeek, zijn kroontje scheef gezakt op zijn kop.
“De dromen die mensen vergeten wanneer ze groot worden,” fluisterde de wind of misschien was het echt de kikker die sprak.
“Dromen van vliegen, van praten met dieren, van verborgen koninkrijken in de achtertuin.”
Moira dacht na. Had ze zelf zulke dromen gehad? Natuurlijk!
Vroeger had ze uren gepraat met vlinders, had ze kastelen gebouwd van takken,
had ze geloofd dat elke steen een magische kracht had.
Maar nu…
De kikker draaide zich om en dook in het water. Moira sprong haast overeind en keek hem na.
Net toen ze dacht dat hij verdwenen was, zag ze hem opnieuw maar niet zoals voorheen.
In het heldere water, tussen de golvende schaduwen van de bladeren, leek de kikker even een echte koning.
Een gestalte in gouden gewaad, met een kroon die schitterde als de zon.
Moira knipperde. Was het echt? Of was het een droom die ze zich nu weer herinnerde?
Een brede glimlach verscheen op haar gezicht. Met haar voeten in het water fluisterde ze: “Ik zal nooit vergeten te dromen.”
En ergens, diep in de vijver, kwaakte de Kikkerkoning tevreden. ©IM🐸
Elfje
Kikker
gouden kroon
ben jij koning
of is dit werkelijk
dromen ! ©IM
