Gedichten 1

[Irene]

🌸 Inleidende tekst Hoofdstuk Gedichten ©IM 🌸

Soms ontstaan gedichtjes zomaar,
als kleine lichtjes die even willen blijven hangen.
Ze horen niet bij een afbeelding,
niet bij een clowntje, een katje of een tuintje
maar ze zijn wél te mooi om te laten verdwijnen.

In dit hoofdstuk wonen die losse woorden:
gedichtjes die op een rustig moment kwamen aanwaaien,
die zachtjes in je handen wilden landen
en die een plekje kregen zodat ze niet verloren gaan.

Hier vind je kleine versjes,
elk met hun eigen glimlach,
hun eigen droom,
hun eigen stukje magie.

Laat ze rustig tot je komen,
zoals kindjes dat doen:
met open ogen
en een warm hart. ©IM
🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸

[Irene]

🎈🤹‍♂️ Kindergedichtje Clowntje Pipo in de Tuin .🎈🤹‍♂️

Clowntje Pipo zit in het gras,
tussen bloemen, blaadjes, van alles wat.
Hij zwaait naar elke lieve dag,
en lacht omdat hij lachen mag.

Een lieveheersbeestje kruipt omhoog,
een slakje zegt: “Ik ben niet zo hoog!”
Pipo knikt en fluistert zacht:
“Alles gaat goed, ook heel langzaam, met kracht.”

De vogeltjes zingen een vrolijk lied,
Pipo wiebelt mee wat een plezier!
In de ochtendzon zo warm en fijn,
wil elk kind bij Pipo zijn.©IM

🎈🤹‍♂️🎈🤹‍♂️🎈🤹‍♂️🎈🤹‍♂️

[Irene]

🍁🍁

De tuinfluistering

Ze ligt in het gras,
haar rok een lijkt wel een regenboog,
de kat naast haar, een wijze kat
met snorharen en een hanger vol geheimen.

Bloemen buigen naar haar toe,
pompoenen lachen in het zonlicht,
paddenstoelen fluisteren sprookjes
die alleen zij begrijpt.

De wind speelt met haar haar,
de aarde zingt zacht onder haar handen
en alles leeft, omdat zij kijkt
met een hart vol liefde voor de natuur. ©IRME 2025

Elfje

Tuinfeest
tuin pompoen
danst paddenstoel giechelt
zacht blaadjes fluisteren verhalen
feestje 

🍁🍁🍂🍁🍁🍂🍁🍁

[Irene]

🍂🦋🌺 Het Gnoompje en de Verfvreugde

In een hoekje van het bos,
waar de zon de bladeren kust,
heeft het gnoompje zijn atelier gebouwd,
een tafel van takken, een palet van dromen.

Hij smost met verf alsof het
herfstregen is: rood als rijpe appels,
geel als glimlachende zonnestralen,
bruin als de warme stem van herinnering.

Met zijn kleine kwast tovert hij nerven op bladeren,
maakt van elk herfstblad een kunstwerk,
een briefje aan de wereld: “Hier woont kleur,
hier leeft liefde.”

Zijn muts hangt scheef, zijn wangen glanzen,
en zelfs de eekhoorn stopt even met verzamelen
om te kijken hoe het gnoompje danst met de penselen,
alsof elk veegje een stukje magie is.

En als de dag zich sluit,
legt hij een herfstblad op een steen,
met een hartje in het midden.
“Voor Irene,” fluistert hij, “die weet hoe kleuren troosten.”  ©IRME

Elfje

 
“Wie smost met herfstkleuren, schildert geluk op zijn ziel. ©IRME”

🍂🦋🌺🍂🦋🌺🍂🦋🌺

[Irene]

🌒🎃🍂 De Fietser van de Schaduwweg🌒🎃🍂

Gehuld in schaduw, vloeiend zwart,
rijdt hij stil, met duistere kracht.
Een fiets van vonken, oud en krom,
glijdt over wegen waar niemand komt.

De maan werpt zilver op zijn spoor,
een lange schaduw, mistig, spoor.
Het bos ontvouwt zijn skeletgestalte,
takken reiken als handen die dwingen te wachten.

Geen stem, geen wind, alleen zijn gang,
een ritueel, een nacht zo lang.
Wie hem ziet, vergeet zijn naam,
maar voelt een rillingen, zacht en traag. ©IRME

🕸️ Elfje


Fiets van vuur, schaduw zacht, breng ons dromen in de nacht.

🌒🎃🍂 🌒🎃🍂 🌒🎃🍂

[Irene]

🎃👻🍂 Onder de Lachende Maan🎃👻🍂

Onder een maan zo rond en blij,
wandelt een heksje, vrij als jij.
Haar paars jurk danst in de avondwind,
haar ogen lachen als die van een kind.

Een pompoen wiebelt op haar hoed,
niet griezelig, maar vrolijk goed.
De wolf stapt mee, zijn blik alert,
maar in zijn hart is hij niet hard.

Een vogel krast een lied van pure pret,
de sterren knikken: “Goed gezet!”
Ze spreidt haar armen, roept een spreuk,
en strooit wat ondeugd in de lucht.

Geen duisternis hier, geen angstig pad
maar vriendschap, magie, en véél zeer véél kattenkwaad

Elfje


"Spreuk van de wolf, mijn zacht geblaf, geeft kracht aan de heksenstaf.
en beschermt de heks zoals ik de wolf dat altijd wil. ©IRME"

🎃👻🍂🎃👻🍂🎃👻🍂