Hier vind je spreuken die van toepassing zijn op de vorige topics

[Irene]

Leven met NAH , PDS Diabetes is een onzichtbare strijd,
en het onbegrip van anderen kan soms zwaarder wegen dan het letsel zelf.
Hier zijn nieuwe spreuken en korte teksten die dat gevoel vangen van
frustratie tot kracht, van verdriet tot hoop. Alles is vers en uniek,
speciaal voor jullie geschreven. Wie weet gaat het morgen beter ?

💔 Spreuken over onbegrip en innerlijke strijd
🌧️ Spreuken over verdriet en verwerking
🔥 Spreuken over kracht en zelfbehoud

"Morgen klinkt als een belofte, maar voelt soms als een herhaling."

"Ik leef van dag tot dag, omdat morgen geen garantie is."

"Elke avond fluister ik: misschien morgen. Elke ochtend fluister ik: opnieuw proberen."

"Morgen is mijn anker, zelfs als de golven blijven komen."

"Ik heb geleerd dat hoop niet naïef is, maar moedig."

"Soms is morgen gewoon vandaag, met een nieuwe kans."

[Irene]

Morgen beter, misschien ik blijf hopen stil tussen pijn en het verlangen.
Vandaag was weer zwaar, maar morgen misschien, rust ik hou me vast daaraan met zachte adem
Hoop in stilte, niet schreeuwend groot maar fluisterend, aanwezig is altijd onze kracht

🧠 Morgen 🧠
Hoe vaak heb ik gedacht:
morgen wordt het beter.
En soms was dat waar.
En soms was dat genoeg
om vandaag te overleven. ©IM
(ʘᴥʘ)(ʘᴥʘ)(ʘᴥʘ)

[Irene]

 

Drieluik‑tekst voor de afbeelding

Links Het Aardse Licht   
Waar het leven groen ademt, 
draagt de aarde jouw stappen. 
Hier begint je verhaal: 
in licht dat door wolken breekt, 
in bomen die fluisteren 
dat je nog steeds hier bent.©IM
🌸🍀🌸🍀🌸🍀
Midden De Vuurpoort 
Door het vuur van je dagen 
loop jij alleen, 
maar nooit zonder moed. 
Elke vlam is een herinnering 
aan wat je hebt doorstaan, 
en elke gloed 
een bewijs dat je verdergaat. ©IM
🌸🍀🌸🍀🌸🍀
Rechts  De Ziel die Waakt
In de stilte van je wezen 
waakt een zachte kracht. 
Een ziel van licht, 
bloemen in het haar, 
ogen die weten 
wat niemand ziet. 
Hier stroomt jouw waarheid 
terug naar de wereld. ©IM
🌸🍀🌸🍀🌸🍀

[Irene]

In dit lichaam

In dit lichaam beweegt licht. 
Het begint hoog, waar bliksem door je gedachten trekt 
en elke flits een nieuw pad opent naar het onbekende
in het stille landschap van het hoofd dat zoekt. 

Dan zakt het
naar de buik, waar golven komen en gaan pijnlijk
zoals adem die niet altijd ritmisch wil zijn. 
Hier spreekt het water, 
hier fluistert de onderstroom 
wat woorden niet kunnen dragen. 

En verder stroomt het 
tot in het bloed druppelsgewijs, 
waar kleine druppels suikers
hun weg zoeken door aders die waken. 
Zacht, helder, nooit opdringerig 
een stille kracht die blijft branden 
zelfs op dagen dat het lichaam moe is.

Zo leeft dit drieluik 
drie stormen, drie waarheden, 
drie manieren waarop een mens 
in stilte kan blijven staan.
Een wereld van steeds zoeken
een wereld van veel ongeloof. ©IM

[Irene]

Er zijn zo van die dagen dat we lachen
en de zon vrolijk schijnt
Er zijn zo van die dagen dat we huilen,
en de regen op de aarde plenst
Er zijn zo van die dagen vol met vriendschap
en plots ben je weer alleen
Er zijn zo van die dagen vol met liefde
en dat geeft je moed om door te gaan.
En dan weer kop op en verder, liefs.
Tekst ©IM

😞❤️😞❤️😞❤️😞❤️

Nee je hoeft niet te haasten om vooruit te gaan, kalmte en rust helpt ook