Mijn Papa, de Mijnwerker

[Irene]

Voor mijn vader, de mijnwerker 🍀

Ondergronds, waar de duisternis heerst,
droeg jij een zware mijnlamp.
Al vanaf je jonge jaren, twaalf pas,
werd jij een man, een steun, een kracht,
voor je moeder broers en zussen.🍀

Met handen zwart, en ogen zo donker door het kolengruis,
kwam jij thuis, net zwarte piet,
je droeg ons gezin, gaf brood en hoop.
Wij, je vrouw en kinderen, staan hier fier,
want jouw liefde klinkt door, dag na dag, tot hier.🍀

Geen steen zo zwaar, geen schacht zo diep,
dat jij ooit de moed ooit verloor.
Jij was een "kompel" in het zwarte goud
Wij dragen jou, met trots en eer,
onze vader, papa, mijnwerker, held van weleer.🍀

Vergeten ben je niet, zoals je ziet,
Papa ik ben trots en fier op jou harde werk,
en dat ik je dochter mocht, en mag zijn,
vele groetjes voor jullie daarboven,
tot in de toekomst, tot in het altijd.🌿

Tekst ©IRME/DI
Met trots en de diepe eerbied voor mijn vader.
Hoe ouder ik wordt hoe meer ik eraan denk mis jullie.



Ik zie nog steeds
"🌑 Het kolengruis in zijn ogen — een beeld dat rauw en eerlijk is, maar tegelijk liefdevol."

[Irene]

Op vier december, kijken wij omhoog en weten: zij waakt.

🕯️Sint-Barbara waakt

Diep in de schacht, waar stilte woont,
waar steen en adem samen stroomt,
daar daalt een licht, zo zacht,
zo klaar — de hand van Sint-Barbara.

Zij kent het stof, het zwoegen, ’t zwijgen,
de hoop die blijft in donkere tijden.
Haar lamp, haar blik,
haar stille kracht heeft menig mijnwerkersziel verzacht.

Een kaars, een helm, een warme traan,
op vier december klinkt haar naam.
Zij waakt, zij troost, zij blijft nabij —
een heilige, een moeder, zij.



✨ "De mijnlamp als symbool van zijn last én een zwaar licht."

[Irene]

⛏️  Mijnwerkers op 4 december

Vandaag, op vier december,
leggen wij onze helmen neer.
Niet uit zwakte,
maar uit eerbied voor Sint Barbara, onze beschermster.

Zij die waakte toen wij daalden in de diepte,
waar licht schaars was en elke adem kostbaar.

Met een kaars, een bloem,
een traan herdenken wij haar naam.
Zij kent onze angsten, onze gebeden in het stof.

Sint Barbara, vrouw van moed,
jij bent ons licht in het donker.
Jij bent de zachte hand op onze schouder,
de hoop die blijft wanneer alles stilvalt.

Teksten©IRME/DI 22 november 2025



"Onder de grond, waar stilte woont, waar zweet en hoop zich samen vlechten,
waakt Sint Barbara, met zachte kracht, over de mannen in donkere schachten."

[Irene]

Genk Sint Barbara en mijnwerkers