
🌺🦋🌺
De Vlinderstorm 🌺🦋🌺
De ochtend na hun grote avontuur werd de jungle wakker met een ander soort stilte.
Niet leeg, niet bang, maar verwachtingsvol.
Alsof alle bladeren hun adem inhielden.
Het aapje en de albatros zaten samen op een brede tak, nog steeds warm van de nacht.
De sterren die ze hadden gemaakt zweefden nog boven hen,
als kleine lichtpuntjes die niet wilden verdwijnen.
“Voel jij dat ook?” vroeg het aapje.
De albatros knikte.
“De jungle roept ons. Er is iets nieuws.”
Ze sprongen en vlogen verder, tot ze bij een plek kwamen die ze nog nooit hadden gezien.
Een open cirkel, omringd door bomen met zilveren nerven.
De lucht hing vol zachte trillingen, alsof er muziek was die nog niet begonnen was.
En toen gebeurde het.
Uit de bomen kwamen vlinders.
Duizenden.
Maar geen gewone vlinders deze waren gemaakt van licht.
Sommigen blauw als diepe dromen, anderen goud als ochtendwarmte, sommigen paars als geheimen die nog niet verteld zijn.
Ze vlogen in spiralen, cirkels, kronkels, en vormden een grote wervel boven het aapje en de albatros.
Een vlinderstorm van licht.
Het aapje keek omhoog, zijn ogen groot.
“Wat doen ze?”
De albatros glimlachte.
“Ze kiezen.”
“Wat kiezen ze?”
“Wie de volgende drager van hun verhaal wordt.”
De vlinders daalden langzaam neer, tot één blauwe vlinder op de schouder van het aapje landde.
Hij voelde een zachte warmte, alsof iemand een klein zonnetje tegen hem aan hield.
De vlinder sprak niet met woorden, maar met licht dat in zijn hart viel:
“Wij bewaren de vergeten verhalen van de jungle.
En jij mag er één openen.”
Het aapje voelde hoe zijn borst tintelde.
Een klein lichtpuntje ontstond in zijn handen, rond en zacht, net als het bolletje uit het Droomnest.
“Wat moet ik ermee doen?” vroeg hij.
“Luisteren,” zei de albatros.
“Verhalen vertellen zichzelf als je ze durft te horen.”
Het lichtpuntje begon te groeien, te draaien, te glanzen.
En langzaam vormde het een beeld een deur, diep in de jungle, bedekt met mos en bloemen,
zo oud dat zelfs de bomen haar naam waren vergeten.
De vlinder fluisterde in licht:
“Achter die deur ligt het verhaal dat de jungle al eeuwen bewaart.
En het wacht op jullie.”
Het aapje keek naar de albatros.
De albatros keek naar het aapje.
Ze knikten tegelijk.
Hun wereldreis had nog maar net begonnen.
En de jungle…
die had nog veel meer te vertellen. ©IM 2026
🌺🦋🌺🦋🌺🦋🌺🦋🌺