Stijl IRME, stijl Underzo portret/cartoon, olieverf glanzend nat, oude Vlaamse hoeve in Bokrijk,
klein 12 jarig meisje mooie rood witte oude laagjes jurk, lief gezichtje beetje make up,
grote bruine ogen en rode lippen, speelt met een puppy, tegen de appel boom haar fiets,
ze kijkt ons aan met zo een mooie glimlach en stralende ogen, ag mooie wolken en zwaluwen,
kleur schaduwen emboss20 watermerk, JE NAAM
Teksten ©IRME/DI/MI 2 juni 2026 gemaakt in Mai-2e.
Mijn Dikke Vriend
Er was eens een meisje dat Irene heette,
en naast haar liep altijd een hondje
dat haar beter kende dan wie ook.
Hij was klein van gestalte,
maar groot van hart en snel
zo groot dat hij soms vergat
dat hij eigenlijk een hond was
en geen mens de rakker.
Elke ochtend, wanneer Irene haar fiets nam,
sprong hij al recht,
staart zwiepend, ogen vol plannen.
Hij liep zo mooi naast haar
dat mensen soms zeiden:
“Die twee zijn gemaakt voor elkaar.”
En dat was ook zo.
Want waar Irene ging, ging hij mijn Molly.
Naar de winkel, naar de bakker, naar de slager
altijd netjes langs de fiets,
alsof hij wist dat het leven het mooiste is
als je het samen wandelt.
Maar soms…
soms moest Irene met de bus naar school.
En dan gebeurde er iets bijzonders.
Hij liep mee tot aan de halte,
ging zitten, keek haar aan
met die blik die zei:
*Ik blijf bij jou, wat er ook gebeurt.*
Maar Irene moest hem buiten zetten,
want een hondje mocht niet mee.
Ze aaide hem over zijn kop,
fluisterde: “Tot straks, vriend,”
en stapte op.
De bus reed weg,
maar hij bleef nog even zitten,
alsof hij wachtte tot de lucht
het laatste spoortje van haar geur
had meegenomen.
En dan, dan stond hij op,
keek naar de weg en begon te lopen.
Helemaal naar huis.
Ver, maar nooit te ver
voor zijn hart.
Thuis ging hij voor de deur liggen,
alsof hij wist dat zij altijd terugkwam.
En wanneer Irene na school thuiskwam
en hem zag zitten, met zijn kop een beetje scheef
en zijn ogen vol liefde, dan voelde ze het weer:
dit is mijn dikke vriend.
Mijn maatje. Mijn thuis.
En zo groeiden ze op, zij en haar hondje,
twee zielen die elkaar vonden op een zandpad,
bij een bushalte, in een winkelstraat,
in een leven dat soms moeilijk was
maar altijd zachter werd
door één simpele waarheid:
Echte vriendschap loopt altijd met je mee. 
