Feestdag Allerheiligen & Allerzielen ©IM

[Irene]

Allerheiligen



Stijl IRME, zacht warme olieverf inox glans, zeven zilveren vogeltjes samen in een zilverden,
ze zoeken zaadjes, zilver vlindertjes zwermen agr een zonnig zilveren bos, zwarte slagschaduw  ©IRME september 2025

Zilverstilte

In het bos waar de stilte zingt staat de zilverden,
vogeltjes  fluisteren namen als wachters in de tijd 

Vlindertjes dansen als gebeden lichtjes zwevend tussen tak en blad
de lucht ademt herinneringen in een wereld zacht van schaduwen 

Zeven zielen, zeven veren zweven vredig door het licht,
Allerheiligen fluistert zachtjes: niemand raakt ooit uit het zicht,
niemand wordt vergeten. ©IRME

Elfje


Herdenkingszin

[Irene]

'Hun licht schijnt aan' door Andrea Jackson

Onze dierbaren laten een lichtje achter
Dat zal nooit dimmen of vervagen
Het wordt helder gehouden door de liefde die we voelen
En de herinneringen die we gemaakt hebben
Het kan ons verwarmen als de gloed van een kaars
En help ook troost te brengen
En het maakt niet uit waar je heen gaat, je vindt het
Het is altijd dicht bij je
En in de donkerste tijden herinner je
In onze harten is hun licht sterk
Dus elke keer als we aan ze denken
Straalt hun herinnering op.

[Irene]

Ernest Hemingway zei ooit:

"In onze donkerste momenten hebben we geen advies nodig. ”
Wat we echt nodig hebben is de kracht van menselijke verbinding: een stille aanwezigheid, een zachte aanraking, of het kleinste gebaar dat ons eraan herinnert dat we niet alleen zijn. Deze daden van liefde en solidariteit worden de ankers die ons stabiel houden wanneer het leven overweldigend aanvoelt.
Pijn is een diep persoonlijke last en problemen zijn uniek aan ons om onder ogen te zien - maar jouw stille aanwezigheid zegt me dat ik ze niet in isolatie hoef te zien. Het is een stille herinnering dat, hoe verloren ik me ook voel, ik nog steeds liefde en verbinding waard ben.
Soms zijn woorden niet nodig; je stille steun spreekt luider dan iets anders. Liefde, in haar puurste vorm, heeft de kracht om ons te helpen om onszelf te herontdekken, zelfs als we vergeten zijn wie we zijn.
Laten we herinneren hoe belangrijk het is om er gewoon voor elkaar te zijn.

Geplaatst 6 Maart 2025

[Irene]

Je kunt de mensen van wie je houdt niet genezen.
Je kunt geen keuzes voor ze maken.
Je kunt ze niet redden.
Je kunt beloven dat ze niet alleen zullen reizen.
Je kunt ze je kaart lenen.
Maar deze reis is van hen ...

Laura Jean Truman

[Irene]

 
Vaarwel Broer

Afscheid nemen is niet zo leuk
Afscheid nemen is niet zo fijn
Maar het zal toch moeten broer
Ook al doet dat heel erg pijn.

Je bent uit ons leven verdwenen
En dat doet heel erg zeer
Niet meer met je praten
over van alles zo heen en weer
Dat kan nu echt niet meer.

Ooit op een dag
Zien we elkaar weer als het mag
En kunnen we weer kaarten
En een muziekje luisteren
Wij zullen je nooit vergeten Ivo.
Tekst @IM 27/1/2025
 

[Irene]

Zeven maal om de aarde gaan,

Zeven maal om de aarde gaan,
als het zou moeten op handen en voeten,
zevenmaal om die éne te groeten
die daar lachend te wachten zou staan.
Zeven maal om de aarde gaan.
   Zeven maal over de zeeën te gaan,
   schraal in de kleren, wat zou het mij deren,
   kon uit de dood ik die éne doen keren.
   
   Dit gedicht van Ida Gerhardt
beschrijft de diepe wens om een geliefde terug te brengen,  zelfs als het onmogelijk is.

[Irene]

   Ik wou dat ik kon toveren

  Ik wou dat ik kon toveren
   Dan toverde ik een glimlach op je gezicht
   Maakte ik je zware dagen licht
   Tekende ik een zon boven je hoofd
   Sprak ik een spreuk die de pijn verdooft
   Ik wil jouw pijn verzachten
   Over je waken in donkere nachten
   Ik wil je redden uit de woeste zee.

Schrijver mij onbekend.
Dit korte gedichtje biedt troost en hoop in moeilijke tijden.

[Irene]

Alles wat sterft zal bloeien

Alles wat sterft zal bloeien
  De bomen komen uit de grond
  en uit hun stam de twijgen
  en iedereen vindt het heel gewoon
  dat zij weer bladeren krijgen
  we zien ze vallen op de grond
  en dan opnieuw weer groeien
  zo heeft de aarde ons geleerd
  dat ál wat sterft zal bloeien.

 Dit gedicht van Toon Hermans benadrukt dat zelfs na het overlijden,
   er altijd hoop is op een nieuw begin.

[Irene]

De laatste trein

De laatste trein
Bang zijn voor de dood?
Ik heb een mooi leven gehad
Dan moet ik dankbaar zijn
Ouder worden is mooi
Oud zijn vaak minder mooi
Is het tijd voor mij om te gaan?
Als ik toch alleen moet blijven
En ik zo graag wil delen?
Een tijdschema is er niet
Dus wacht ik op de laatste trein
Het vertrek is niet bekend
Hou je kaartje bij de hand
Je kunt het niet verliezen
Iedereen krijgt een kaartje
Voor de laatste trein.

Schrijver mij onbekend.

[Irene]

Ik mis je

Ik mis de mensen die ik vroeger kende.
De levendige vonk, de innerlijke gloed.
De energie om mijn dromen na te jagen.
De glimlach die al mijn scènes opfleurde.
Toen het lachen, dansen, ontspannend was.
Elk moment vol energie, ja ik mis het.
Maar de tijd heeft me daar ver vandaan getrokken.
Via kronkelende wegen en een rugzak om te dragen.
Toch voel ik diep van binnen heerlijk warm.
Een gefluister dat mijn naam roept...
"Ik ben nog steeds hier, kijk maar binnen,
daar waar hoop en moed nog steeds bestaan."
Dus stap voor stap vind ik mijn weg weer.
Om weer zonlicht in mijn dagen te brengen.
Het heerlijke lachen komt terug,
die neemt niemand van me af.
De mensen die ik vroeger kende,
die ik nu mis zijn nooit vergeten.
Daar denk ik aan elke dag weer, met een glimlach.
Ze zitten op me te wachten, ooit zie ik ze weer.

Tekst ©IM 2025

BING/  olieverf glanzend nat email, cartoon, stijl Peyo ; tekst ballon " ik mis je " ,
 oudere dame ze zit op de veranda en in zeepbellen ziet ze enkele vrienden voorbij, vrouwen,
mannen of in de vorm van vlinders, ag ze stijgen op naar de blauwe lichte lente hemel,

Hier moet je zelf ook wat met de tekst spelen, succes.

[Irene]

“De dood is een uitdaging: het vertelt ons om geen tijd te verspillen,
het vertelt ons om elkaar nu te vertellen dat we van elkaar houden.”



“Als het tijd is om te sterven, laten we dan niet ontdekken dat we nooit hebben geleefd.”

[Irene]

Een wens op een ster 🌟

Wanneer ik een wens doe op een ster.
Verlang ik dat mijn dierbaren veilig zijn.
Dat zachte dromen hen vinden in de nacht.
En vrede hun harten met warmte verzacht.

Ik wens hen veel gelach, licht en genade.
Om hun dagen te vullen met zonnestralen.
Moge hun wegen door vriendelijkheid worden geleid.
Met hoop en liefde als in de eeuwige tijd.

Schrijver mij onbekend.❤️

[Irene]

“Wie we liefhebben, blijven dichtbij, onzichtbaar, maar voelbaar.”

[Irene]

De hemel mag donker zijn
De wind kan hard en wreed zijn
Maar het licht op mijn vleugels
Geeft me de kracht om door te gaan.

Soms, als het leven stormachtig wordt,
hou ik ervan om gewoon buiten te staan 
en te baden in het zonlicht,
en dan verdwalen in gedachten.
Ik vind dat het me helpt om verder te gaan.❤️💕

Schrijver mij onbekend .

[Irene]

Ernest Hemingway zei ooit:
"In onze donkerste momenten hebben we geen advies nodig. ”
Wat we echt nodig hebben is de kracht van menselijke verbinding:
een stille aanwezigheid, een zachte aanraking,
of het kleinste gebaar dat ons eraan herinnert dat we niet alleen zijn.
Deze daden van liefde en solidariteit worden de ankers
die ons stabiel houden wanneer het leven overweldigend aanvoelt.
Pijn is een diep persoonlijke last en problemen zijn uniek aan ons om onder ogen te zien
maar jouw stille aanwezigheid zegt me dat ik ze niet in isolatie hoef te zien.
Het is een stille herinnering dat, hoe verloren ik me ook voel,
ik nog steeds liefde en verbinding waard ben.
Soms zijn woorden niet nodig; je stille steun spreekt luider dan iets anders.
Liefde, in haar puurste vorm, heeft de kracht om ons te helpen om onszelf te herontdekken,
zelfs als we vergeten zijn wie we zijn.
Laten we herinneren hoe belangrijk
het is om er gewoon voor elkaar te zijn.

“Allerheiligen is de dag waarop stilte spreekt.”

[Irene]

“De geliefde die we missen, wonen in ons hart, niet in de tijd.”

[Irene]

Dia de los Muertos, is een feest vol kleur, herinnering en liefde—een eerbetoon aan wie ons voorgingen,
met dansende skeletten, geurende bloemen en flakkerende kaarsen.
Hier zijn teksten en afbeeldingen, elk met hun eigen magie:

Onder de Marigolds

Onder de Marigolds, zacht en geel,
fluisteren stemmen van wie ik mis.
Ze lachen zo zoet als suiker dansen in licht,
hun liefde blijft, hun naam is mijn gids.

Ik zet hun foto’s, hun lievelingseten,
vertel hun verhalen, zing hun lied.
Want de dood is geen einde,
maar een brug waar herinnering leeft,
en de liefde niet slijt.

Elfje


"Wie we liefhebben sterven nooit, ze wandelen met ons, in de geur, in de kleur, in het licht."

[Irene]

Stijl IRME, portret/cartoon gekleurde olieverf, Onder de Marigolds en crysanten,
een altaar vol mooie glanzend gouden brandende kaarsen,
 agr  spookboom slagschaduw in rood-bruin-groen-geel schakeringen

🌺 Zij zijn het licht 🕯️

Zij zijn het licht dat door de takken valt,
de geur van bloemen die blijft hangen in de stilte.

Mama, met haar zachte stem,
mama, met haar warme handen,
papa, met zijn stille kracht,
papa, zijn glimlach van vroeger.

Ze zijn niet weg, ze zijn in het kaarslicht,
in de kleuren van de avond,
in onze harten dat hen blijft dragen.

Vandaag fluistert de wind hun namen,
en wij luisteren, met liefde,
met vriendschap, met alles wat blijft.
Tekst ©IRME 27 oktober 2024 🕯️

✨"Wie we missen, zijn nooit ver, ze leven in ons verder, als het licht, als hun geur, als herinnering."

[Irene]

Stijl IRME, portret, gekleurde houtskool, een mistig nevelig kerkhof, een oudere grijsharige vrouw,
 met een rode roos in haar hand, staande aan de zijkant van een grafsteen, haar zielsverwant missend,
 naast haar is haar spookachtige zielsverwant engel met zijn arm om de dame heen,
op de grafsteen bloemen, zachte focus door deze stijl Willy Vandersteen, mooie kleurrijke schaduw in 3D

Zielsverwant in de nevel

Op het kerkhof, stil en grijs,
waar mist de wereld zacht omhelst,
staat zij , een vrouw met zilverhaar,
een roos in hand, haar hart ongesteld.

De steen draagt bloemen, vers gelegd,
een eerbetoon aan wat ooit was.
Naast haar, onzichtbaar voor het oog,
een engel, haar zielsverwant van glas.

Zijn arm om haar, een troostend gebaar,
zijn wezen licht, zijn liefde zwaar.
Ze fluistert zacht: “Ik mis je nog,”
en hij antwoordt in de wind, heel vaag.
Teksten ©IRME/DI

🕊️ Elfje


“Op Allerheiligen fluistert de stilte namen die nooit vergeten worden.”